مىبينيد اگر آيات كريمهء قرآن را در كنار هم بگذاريم و با دقت و ايمان و يقين و خالى از تعصّب در آن تدبر كنيم ، چگونه بزرگترين مقامات امامت از آن استفاده مىشود و در پرتو نور پروردگار قرار مىگيريم . « أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ ؛ « 1 » آيا كسى كه خدا سينه‌اش را براى اسلام گشاده است و بر فراز مركبى از نور الهى قرار گرفته » همچون كوردلان گمراه است . آرى ! « كسى را كه خدا نورى برايش قرار نداده نورى براى او نخواهد بود ؛ وَ مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً فَما لَهُ مِنْ نُورٍ . » « 2 » اما اين‌كه امام عليه السّلام در آن حديث گفت : « ما را با نام و نشان مىيافتى » منظور اسم و نام نيست ، بلكه مقصود ذكر صفات و ويژگيهايى است كه به روشنى دلالت بر اختصاص آنها دارد ، چنان‌كه دانستى . حديث ذيل ، اين مسأله را به بهترين وجه روشن مىكند . كلينى - با سند خود - از ابو بصير روايت مىكند كه « از امام صادق عليه السّلام دربارهء آيهء « أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ؛ « 3 » اطاعت كنيد خدا را و اطاعت كنيد پيامبر و اولى الامر خودتان را » پرسيدم . امام فرمود : دربارهء على ، حسن و حسين نازل شده است . گفتم : مردم مىگويند : چرا خداوند از على و اهل بيتش در قرآن نام نبرده است ؟ امام عليه السّلام فرمود : به آنان بگو : نماز بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شد و براى آنان سه ركعت يا چهار ركعت را نام نبرد تا اين‌كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله اين جزئيات را برايشان تفسير كرد » « 4 » [ همچنين بقيّهء احكام كه در دنبالهء روايت به آن اشاره شده است ] .

--> ( 1 ) . زمر ( 39 ) آيهء 22 . ( 2 ) . نور ( 24 ) آيهء 40 . ( 3 ) . نساء ( 4 ) آيهء 59 . ( 4 ) . كافى ، ج 1 ، ص 286 .